Διγοξίνη

Περιγραφή

Τι είναι η τοξικότητα της διγοξίνης

Διγοξίνη η τοξικότητα γνωστή και ως τοξικότητα της ψηφίδας μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα με τη θεραπεία με ψηφίδα. Μπορεί να εμφανιστεί όταν λαμβάνετε υπερβολική ποσότητα διγοξίνης ταυτόχρονα. Η τοξικότητα της διγοξίνης μπορεί επίσης να εμφανιστεί όταν τα επίπεδα του φαρμάκου αυξάνονται για άλλους λόγους. Η διγοξίνη είναι μια σχετικά ασφαλής, φθηνή και αποτελεσματική θεραπεία για την ανακούφιση των υποτροπιάζοντων συμπτωμάτων σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

Η διγοξίνη προέρχεται από το είδος Digitalis lanata και περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον William Withering το 1785. Η διγοξίνη χρησιμοποιείται μερικές φορές για την αύξηση της καρδιακής συσταλτικότητας (θετικό ινότροπο) και ως αντιαρρυθμικός παράγοντας για τον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού (π.χ. σε γρήγορη κολπική μαρμαρυγή). Οι ανώτεροι παράγοντες περιορισμού του ρυθμού, όπως οι β-αποκλειστές, έχουν πλέον αντικαταστήσει τη διγοξίνη ως παράγοντα πρώτης γραμμής, αλλά ο ρόλος της παραμένει σημαντικός στην κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) που σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.

Διγοξίνη – Οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας είναι ένα φάρμακο για τις καρδιακές παθήσεις, αλλά όπως λένε, η μόνη διαφορά μεταξύ του φαρμάκου και του δηλητηρίου είναι η ποσότητα.

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, μέσα σε λίγες ώρες μπορεί να επέλθει ξαφνικός και επώδυνος θάνατος. Εάν κάποιος το χρησιμοποιήσει ως φάρμακο, μπορεί εύκολα να συγκαλύψει τη δηλητηρίαση ως υπερδοσολογία.

Αν και η διγοξίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας και ορισμένων τύπων καρδιακής αρρυθμίας, η κατανομή των διγοξινών σε διάφορους ιστούς διαρκεί συνήθως μερικές ώρες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι ένα γρήγορο φάρμακο. Χρειάζονται περίπου 4 έως 6 ώρες για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, επομένως ο θάνατος συνδέεται με ανώμαλο καρδιακό ρυθμό που οδηγεί σε καρδιαγγειακή κατάρρευση, υπερβολικές αίσθημα παλμών και ξαφνικό και επώδυνο θάνατο.

Τα συμπτώματα της τοξικότητας της διγοξίνης περιλαμβάνουν:

• λήθαργος
• ναυτία και έμετος
• διάρροια
• κοιλιακός πόνος
• οπτικές διαταραχές
• ψευδαισθήσεις και παραλήρημα
• έντονος πονοκέφαλος.

Τα κλινικά χαρακτηριστικά της τοξικότητας της διγοξίνης είναι συχνά μη ειδικά. Συνήθως περιλαμβάνουν λήθαργο, σύγχυση και γαστρεντερικά συμπτώματα (ανορεξία, ναυτία, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος). Τα οπτικά συμπτώματα (θολή όραση, διαταραχές χρώματος, φωτοστέφανα και σκοτώματα) είναι σπανιότερα στην σύγχρονη πρακτική. Οι καρδιακές αρρυθμίες ευθύνονται για τους περισσότερους θανάτους. (Θάνατος από καρδιακή αρρυθμία)

Η τοξικότητα της διγοξίνης μπορεί να εμφανιστεί όταν η συγκέντρωση της διγοξίνης στον ορό βρίσκεται εντός του θεραπευτικού εύρους και, καθώς τα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι συνήθως μη ειδικά, η διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη.

Η τοξικότητα της διγοξίνης μπορεί να προκληθεί από υψηλά επίπεδα διγοξίνης στον οργανισμό (10 κάψουλες είναι αρκετές). Η χαμηλή ανοχή στο φάρμακο μπορεί επίσης να προκαλέσει τοξικότητα της διγοξίνης.

Σημεία και συμπτώματα τοξικότητας της διγοξίνης

Οι ασθενείς μπορεί να έχουν ασυμπτωματική περίοδο από μερικά λεπτά έως αρκετές ώρες μετά την από του στόματος λήψη μιας μεμονωμένης τοξικής δόσης. Τα κλινικά συμπτώματα μπορεί να είναι ανεπαίσθητα ή εμφανή, ανάλογα με τη σοβαρότητα της τοξικότητας. Η οξεία τοξικότητα είναι σπάνια ανεπαίσθητη, ενώ η χρόνια τοξικότητα μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί.

Η ναυτία, ο έμετος και η υπνηλία είναι από τις πιο συχνές εξωκαρδιακές εκδηλώσεις. Οι οπτικές αλλαγές επηρεάζουν συνήθως τους ασθενείς με χρόνια τοξικότητα. Έμφαση πρέπει να δίνεται στα ζωτικά σημεία και στα νευρολογικά και καρδιαγγειακά ευρήματα.

Η νοητική λειτουργία του ασθενούς μπορεί να μεταβληθεί ανάλογα με τη σοβαρότητα της τοξικότητας της διγοξίνης, καθώς και με τις συναφείς συννοσηρότητες. Αν και ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει οπτικές αλλαγές, οι κόρες των ματιών δεν επηρεάζονται και τα αντικειμενικά ευρήματα είναι λίγα. Δεν εμφανίζεται φαρμακογενής πυρετός.

Ο σφυγμός μπορεί να είναι ακανόνιστος εάν ο ασθενής πάσχει από κολπική μαρμαρυγή ή αρρυθμία που οφείλεται στην ίδια την τοξικότητα της διγοξίνης. Μπορεί να παρατηρηθεί υπόταση εάν ο ασθενής πάσχει από χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια ή αφυδάτωση δευτερογενή της μειωμένης πρόσληψης από το στόμα. Τα ευρήματα στον αυχένα περιλαμβάνουν αυξημένη φλεβική πίεση στη σφαγίτιδα.

Η αιμοδυναμική αστάθεια σχετίζεται άμεσα με την παρουσία αρρυθμίας ή με οξεία επιδείνωση της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας (CHF). Μπορεί να διαπιστωθεί σχετική καρδιομεγαλία. Τα καρδιαγγειακά ευρήματα κατά τη φυσική εξέταση σχετίζονται με τη σοβαρότητα της CHF, τις αρρυθμίες ή την αιμοδυναμική αστάθεια.

Ο αναπνευστικός ρυθμός είναι μερικές φορές αυξημένος. Οι βασικές κροτάλισμα συνδέονται με CHF. Αν και τα γαστρεντερικά συμπτώματα είναι συχνά, η κοιλιακή εξέταση είναι συνήθως μη ειδική. Μπορεί να ψηλαφηθεί ένα διευρυμένο ήπαρ δευτερογενές προς CHF (δηλ. ηπατική συμφόρηση). Υπάρχει ηπατοjugular παλινδρόμηση. Πρησμένα πόδια παρατηρούνται εάν ο ασθενής έχει νεφρική ανεπάρκεια ή αποσυμπιεσμένο CHF.

Τα νευρολογικά ευρήματα σχετίζονται με αλλαγές στην αισθητηριακή λειτουργία ή την ψυχική κατάσταση. Τα ευρήματα πλευρικής εκδήλωσης συνήθως υποδηλώνουν άλλη παθολογική διαδικασία.

Αυτά είναι τα συμπτώματα της τοξικότητας της διγοξίνης:

• Σύγχυση
• Ακανόνιστος σφυγμός
• Απώλεια όρεξης
• Ναυτία, έμετος, διάρροια
• Γρήγορος καρδιακός παλμός
• Αλλαγές στην όραση (ασυνήθιστες), συμπεριλαμβανομένων τυφλών σημείων, θολής όρασης, αλλαγών στην όψη των χρωμάτων ή εμφάνισης κηλίδων

Άλλα συμπτώματα τοξικότητας της διγοξίνης μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Μειωμένη συνείδηση
• Μειωμένη παραγωγή ούρων
• Δυσκολία στην αναπνοή όταν ξαπλώνω
• Υπερβολική νυχτερινή ούρηση
• Γενική διόγκωση

Η τοξικότητα της ψηφιοειδούς προκαλεί εκδηλώσεις του ΚΝΣ (κεντρικό νευρικό σύστημα), της όρασης, του γαστρεντερικού και της καρδιάς. Η ναυτία, ο έμετος και η υπνηλία συγκαταλέγονται στις πιο συχνές εξωκαρδιακές εκδηλώσεις.

Τοξικότητα της διγοξίνης, πιθανές επιπλοκές

Οι επιπλοκές της τοξικότητας της διγοξίνης μπορεί να περιλαμβάνουν:

Ακανόνιστο, θανατηφόρος καρδιακοί ρυθμοί
Καρδιακή ανεπάρκεια

Τα επίπεδα που προσδιορίζονται 6-8 ώρες μετά από οξεία κατάποση προδικάζουν αναγκαστικά θανατηφόρα τοξικότητα.

Όλες οι οδηγίες θα σταλούν, ώστε να πετύχετε τον σκοπό σας (δολοφονία ή αυτοκτονία).